Fic APH :: น้ำท่วม
posted on 13 Oct 2011 17:49 by tamtomato
ฟิคชั่น เฮตาเลียค่ะ ^^
Title :: น้ำท่วม
ช่วงนี้คงเป็นเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย หรือไม่ก็คงเป็นผมสินะที่อ่อนแอ??
เอกราช หนุ่มไทยที่มีรอยยิ้มเป็นเอกลักษณ์ราวกับดวงอาทิตย์ที่ฉายแสงอันอบอุ่นและสบายใจแก่ผู้คน บัดนี้นอนซมอยู่บนเตียง
ด้วยสภาพที่แทบจะไปเหลือเค้าของ สยามประเทศเฉกเช่นแต่ก่อน
ชายหนุ่มที่เคยเป็นดั่งพระอาทิตย์ที่สดใส บัดนี้กลับซูบซีด และอ่อนแออย่างไม่น่าเชื่อ
หนุ่มผมดำยันตัวลุกขึ้นนั่ง แต่ร่างกายกลับทำไม่ได้อย่างใจนึก
เมื่อไหร่กันนะ ที่เราอ่อนแออย่างนี้
ทั้งๆที่คิดว่าหมดยุคล่าอาณานิคมแล้ว ไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรอีกแท้ๆ
เอกราชหรือไทยหลับตาลงอย่างอ่อนแรง
แขนขาหนักอึ้งเพียงแค่ขยับตัวก็ยังลำบาก
"ไทยคุงเป็นอะไรหรือครับ??"
"ไม่สบายน่ะ"
ปกติ ไทยก็เป็นแค่ประเทศเล็กๆที่ไม่ได้มีอำนาจมากมายแต่อย่างใด
แต่เพราะในอดีต ไทยนั้นเข้มแข็งมาก เข้มแข็งมาจากข้างใน
ด้วยเพราะทุกคนอย่างอยู่กันอย่างรักใคร่ สงบสุขและอุดมสมบูรณ์
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนที่เป็นเหมือนหัวใจของเขากลับเปลี่ยนไป
เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ ได้ระเบียบกฎเกณฑ์ ฉกฉวย แก่งแย่งชิงดี
ทั้งๆที่คนรุ่นก่อนๆปลูกฝังให้เรา รักและกลมเกลียวเป็นครอบครัวเดียวกันทั้งประเทศแท้ๆ
ทำไมกันล่ะ? ทำไมถึงลืมไปล่ะ ???
ไทยร่างกายไม่แข็งแรง เจ็บออดๆแอดๆเรื้อรังมานานจากพิษไข้
พิษไข้ของสงครามภายใน
ที่อาการเพิ่งจะกำเริบใหญ่เมื่อไม่กี่ปีมานี้
ซ้ำร้าย ยังต้องเจอกับข่าวน้ำท่วม ทำให้ร่างที่ซูบผอมนั้นต้องซีด และเย็นชืด
ไทยยังคงหนาวสั่น และทรมาน
เขาขดตัวซุกเข้าหาผ้าห่มบนเตียง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้คลายหนาวได้เลยแม้แต่น้อย
"ไทยคุง โอเคนะครับ???"
ร่างที่นอนซมค่อยๆหันไปตามเสียงเรียกช้าๆ
"ทุกคน...สวัสดีครับ" ไทยมองประเทศต่างที่เข้ามาหาเขาอย่างเป็นห่วง ก่อนฝืนใจลุกขึ้นนั่งแล้วไหว้ต้อนรับ
"ไม่เป็นไรหรอก อย่าฝืนตัวเองเลย นานนอนเถอะ"
"แย่จังนะครับ พวกคุณดันมาเจอผมในสภาพที่ไม่อยากให้เห็นเข้าจนได้" หนุ่มผมดำยกยิ้มอย่างยากเย็น
"ไม่ว่านานแค่ไหน นายก็ยังยิ้มได้นะ"
ไทยคุงมองทุกๆสายตาที่จ้องมองมาทางเขา ด้วยความรู้สึกสมเพศตัวเองที่ต้องตกอยู่ในสภาพที่ดูย่ำแย่
มันทำให้เขา อยากที่จะแข็งแกร่งขึ้นเร็วๆเหลือเกิน
แต่หัวใจ...คงไม่พร้อม มันยังต้องได้รับการเยียวยาอีกมากนัก
"นายไหวใช่มั้ย??"
"ครับ...ผมคอดว่าผมไหว" ไทยตอบ "เพราะอย่างน้อย มันก็มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น"
แล้วเขาก็หัวเราะนิดๆกับสายตาแห่งความสงสัยทุกคู่ที่เพ่งมองมาที่เขา
หัวใจที่เคยเจ็บปวดกำลังเยียวยาตัวเอง
เหตุการณ์เลวร้ายครั้งนี้จะทำให้หัวใจที่เคยเต้นผิดจังหวะหยุดชะงัก แล้วกลับมาเต้นใหม่ได้อีกครั้ง
และดีกว่าเก่า
"อย่างน้อย น้ำท่วม ก็ได้พัดน้ำใจให้ไหลล้นขึ้นมาได้อีกครั้ง"
-------------------------------------------------fin------------------------------------------------------------
โผล่หัวมาจนได้นะ นังยาอี TwT
น้ำท่วมสูงแค่ไหน ก็ให้น้ำใจท่วมท้นกว่า
ไม่ใช่แค่อยุธยา แต่แผ่นดินไทยต้องไม่สิ้นคนดี
อย่างน้อยเหตุการณ์นี้ก็ทำให้ทุกคน หยุดแบ่งพรรคแบ่งพวกแล้วหันกลับมาใส่ใจกันอีกครั้ง
ขอโทษนะประเทศไทย ที่ยาอีไม่เคยทำอะไรตอบแทนเลย
แต่ยาอี จะไม่ทำให้ประเทศไทยเสื่อมเสียเด็ดขาด
ยาอีจะเป็นคนดี สัญญาว่าจะมีระเบียบวินัยมากกว่านี้ ถึงมีแค่ยาอีคนเดียวและเปลี่ยนอะไรไม่ได้
อย่างน้อยยาอีก็ได้ทำ และจะทำให้ถึงที่สุด
ฉันจะทำให้คุณรู้ ประเทศไทย...ว่าเด็กบ้าบออย่างฉัน จะไม่หลงผิดเด็ดขาด ฉันจะรักคุณ ภูมิใจในความเป็นคุณ จะสนับสนุนคุณ และจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อเยียวยาคุณ
ถึงแม้ว่าสิ่งที่ฉันทำจะไม่มีใครสนใจ หรือด้อยค่าในสายตาคนอื่น
ขอโทษนะ ถ้าฉันทำอะไรงี่เง่า วันนึงฉันจะเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ไม่โกงบ้านกินเมือง จะปลูกฝังความรักและหวงแหนคุณแก่คนรุ่นหลัง
ไม่รู้ว่าฉันจะทำได้ไหม แต่ไม่ว่ายังไง ฉันจะไม่หยุดรักคนเด็ดขาด ฉันสัญญา :)
ขอบคุณทุกๆสิ่งที่ทำให้ฉันได้อยู่ร่วมกับคุณ ได้เกิดเป็นคนไทยคนนึง ขอบคุณจริงๆ